Jakub Poznański (hebr. יעקב פוזננסקי, ur. 26 lipca 1890 w Łodzi, zm. 11 sierpnia 1959) – doktor chemii i inżynier agronom. Autor wspomnień z getta łódzkiego.
Życiorys Pochodził z rodziny robotniczej, był synem robotnika Towarzystwa Akcyjnego Zawiercie. W 1905 wraz z bratem Józefem uczestniczył w strajku szkolnym, uzyskując wilczy bilet, uniemożliwiający im naukę w szkołach na terenie Królestwa Polskiego. W 1906 Poznańscy przenieśli się do Kijowa, gdzie ukończył szkołę średnią (1909), kontynuując naukę na Wydziale Rolniczym Instytutu Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa w Puławach oraz Wydziale Chemicznym Politechniki w Charkowie. Studia ukończył w 1918, w międzyczasie odbywając służbę wojskową. W latach 1918–1920 pracował w Głównym Instytucie Cukrownictwa w Kijowie. W 1920 wraz z rodziną wyjechał do Niemiec, gdzie obronił doktorat z na Politechnice w Charlottenburgu. W 1924 powrócił do Łodzi, gdzie w latach 1924–1934 pracował w fabryce włókienniczej, w międzyczasie poślubiając Felicję z domu Torończyk, z którą miał córkę – Hanna Poznańska-Linde (1927–2008). Rodzina zamieszkała przy ul. Andrzeja 35 (późn. ul. Andrzeja Struga 35). Następnie w latach 1935–1940 pracował w przedsiębiorstwie Alfreda Haesslera.