Obok heroicznych postaw, opisywał nieuczciwość administracji getta, szabrownictwo po wyzwoleniu getta, a także antysemityzm.
Pamiętnik z getta został zapisany w trzynastu zeszytach. Po raz pierwszy został wydany w 1960, z inicjatywy żony Poznańskiego – Felicji, Jako Pamiętnik z getta łódzkiego. Redaktor Wydawnictwa Łódzkiego – Horacy Safrin – wielokrotnie zmienił oryginalny tekst zeszytów, cenzurując niektóre fragmenty. Po śmierci Felicji Poznańskiej zeszyty zaginęły. W 2000 zostało odnalezionych sześć z nich. W 2002 dziennik Poznańskiego wydano po raz drugi, pod nazwą Dzienniki z łódzkiego getta, opierając się na sześciu oryginalnych zeszytach oraz w związku z brakiem siedmiu zaginionych zeszytów, częściowo na pierwszym wydaniu z 1960. W 2002 ukazała się recenzja publikacji na łamach „Słowa Żydowskiego”, autorstwa Janusza Kozłowskiego. W 2005 córka Poznańskiego, wraz z rodziną, przekazała dzienniki ojca do United States Holocaust Memorial Museum.
W 2010 Dziennik... wydano w języku hebrajskim, a w 2011 w niemieckim.