31 października 1921 były komendant oddziału lotnego POW, porucznik Dezyderiusz Zawistowski sporządził „wniosek na odznaczenie orderem «Virtuti Militari»”, w którym napisał:
W listopadzie 1918 w trakcie rozbrajania okupantów został przeniesiony do Kamiennej, gdzie objął stanowisko komendanta placu. Od stycznia 1919 walczył na wojnie z Ukraińcami, a następnie wojnie z bolszewikami jako dowódca 3 kompanii 25 pułku piechoty. W trakcie walk z bolszewikami został ranny w nogi. W 1920, po zawieszeniu broni, został przydzielony do Oddziału II Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych, a następnie skierowany na Górny Śląsk, gdzie działał w Grupie Wawelberga. Od lutego do kwietnia 1921 był dowódcą grupy „U” („Unieruchomienia”, złożonej z dwóch oddziałów), a następnie dowódcą trzeciego oddziału grupy „A”. Znany był z frywolnego stylu życia, nadużywania alkoholu i przebywania w towarzystwie kobiet lekkich obyczajów. W czasie III powstania śląskiego został ranny w rękę. Wyróżnił się w akcji dywersyjnej „Mosty”, przeprowadzonej w nocy z 2 na 3 maja 1921. 9 czerwca 1921 dowódca Oddziałów Destrukcyjnych (Grupy Wawelberga) Naczelnej Komendy Wojsk Powstańczych Górnego Śląska, Tadeusz Puszczyński sporządził „wniosek na odznaczenie orderem «Virtuti Militari»”, w którym napisał: