Pawilon źródła „Józef” w Iwoniczu-Zdroju – zabytkowy budynek uzdrowiskowy zlokalizowany w centrum Iwonicza-Zdroju, przy placu Karola i Józefa, obok Pawilonu nad Źródłami oraz pijalni wód mineralnych z łazienkami, w dolinie Iwoniczanki, na stoku Łysówki. Do rejestru zabytków wpisany został 30 czerwca 1973 (numer A-730).

Historia lewo|mały|229x229px|Widok sprzed remontu w 2019 lewo|mały|230x230px|Widok wraz z pawilonem nad źródłami Amelia i Karol Pierwsze ujęcia iwonickich źródeł wykonano w 1862 (wcześniej, w 1837, zbudowano drewniane cembrowiny), po analizach fizykochemicznych tutejszych wód przeprowadzonych w 1860 przez chemika Adolfa Aleksandrowicza i doktora Teofila Żebrowskiego. Biorąc pod uwagę wskazówki prof. Józefa Dietla, projekt regulacji wykonał inżynier Jacek Matusiński. Zdroje obudowano ciosami piaskowcowymi z granitowym gzymsem. Źródła uzyskały wówczas swoje nazwy, upamiętniające właścicieli i założycieli uzdrowiska: nr I – "Karol", nr II – "Amelia", a nr III – "Józef" (szczawa żelazista). W końcu XIX wieku stworzono nad "Józefem" rodzaj drewnianego kiosku, pełniącego wtedy rolę pijalni. Źródło ostatecznie zanikło w latach 60. XX wieku.