Teren Front włoski rozciągał się od przełęczy Stelvio (na granicy Włoch, Austro-Węgier i Szwajcarii) wzdłuż granic Tyrolu, Karyntii i Pobrzeża do rzeki Isonzo. Jego całkowita długość wynosiła około 600 km, z czego 450 km przebiegało w terenie wysokogórskim. Informacje te odnoszą się do pomiarów w linii prostej. Biorąc pod uwagę naturalny teren, liczne jarzma, szczyty i grzbiety, a także wynikające z tego różnice wysokości, faktyczna długość frontu wynosiła kilka tysięcy kilometrów.

Front dotykał bardzo zróżnicowanych obszarów geograficznych: w pierwszych trzech odcinkach – od przełęczy Stelvio do Alp Julijskich w rejonie Tarvisio – przebiegał przez tereny górskie, gdzie średnia wysokość grzbietów sięgała 2700–3200 metrów. Wyższe rejony górskie charakteryzują się bardzo nierówną rzeźbą terenu z niewielką ilością roślinności; wysokości powyżej 2500 metrów są również pokryte lodowcami. Jałowy krajobraz i brak wystarczającej ilości gruntów ornych doprowadziły do niewielkiego rozwoju gospodarczego tych wysokich obszarów;