Alexandre Joseph Émile Brumpt (ur. 10 marca 1877 w Paryżu, zm. 8 lipca 1951 tamże) – francuski parazytolog, także entomolog i mykolog.

Życie i praca naukowa W 1901 roku ukończył studia biologiczne w Paryżu, a w 1906 uzyskał tytuł doktora medycyny. W 1919 roku objął stanowisko wykładowcy parazytologii na Faculté de Médecine de Paris, które piastował do 1948 roku. Dużą część swojej kariery poświęcił badaniom w Afryce i Ameryce Łacińskiej.

Brumpt wprowadził do badań parazytologicznych technikę zwaną ksenodiagnozą. W 1935 roku opisał Plasmodium gallinaceum, ptasiego pasożyta wywołującego malarię, który zakaża kury i inne ptactwo domowe. Prowadził również ważne badania z udziałem afrykańskiej muchy tse-tse (Glossina palpalis), która jest przenosicielem śpiączki afrykańskiej. Ponadto prowadził szeroko zakrojone badania nad chorobami: schistosomatozą, chorobą Chagasa, ślepotą rzeczną i leiszmaniozą. Opisał Blastocystis hominis i Entamoeba dispar. Ten ostatni gatunek pomógł wyjaśnić, dlaczego większość osób, u których stwierdzono zakażenie pełzakiem czerwonki, nie wykazywała objawów choroby. Jednak ze względu na brak różnic morfologicznych między tymi dwoma gatunkami, jego propozycja była w dużej mierze ignorowana przez ponad 50 lat, zanim została potwierdzona za pomocą technik molekularnych.