Zajmował się także grzybami pasożytniczymi powodującymi grzybice, m.in. gatunkiem Madurella mycetomatis wywołującym grzybicę o nazwie stopa madurska.

Najbardziej znanym dziełem Brumpta jest „Précis de Parasitologie”, które ukazało się w sześciu wydaniach w latach 1910–1949. Był autorem wielu prac naukowych, w tym kilku na temat komara widliszka i jego związku z malarią. W 1922 roku był prezesem Société zoologique de France. Wraz z Maurice’em Neveu-Lemaire’em i Maurice’em Langeronem założył w 1923 roku czasopismo parazytologiczne „Annales de Parasitologie Humaine et Comparée”, obecnie wydawane pod nazwą „Parasite”.

Przy nazwach naukowych utworzonych przez niego taksonów standardowo dodawane jest jego nazwisko Brumpt (zobacz: lista skrótów nazwisk botaników i mykologów). W uznaniu jego zasług jego nazwiskiem nazwano ponad 30 gatunków grzybów i dwa rodzaje: Ellisembia i Maryinellisia. Przy nazwach naukowych utworzonych przez niego taksonów standardowo dodawane jest jej nazwisko Brumpt (zobacz: lista skrótów nazwisk botaników i mykologów).