We Francji jego żona używała imienia Stanisława.
Po wojnie toczyły się wobec niego procesy weryfikacyjne przed Sądem Społecznym przy Centralnym Komitecie Żydów w Polsce oraz adwokacką Komisją Weryfikacyjną. W październiku 1948 roku został oczyszczony z zarzutów, a postępowanie umorzono z powodu braku dowodów winy. W tym samym roku przywrócono go również do zawodu adwokata. Około 1949 roku zamieszkał w Łodzi, w 1949 roku wyemigrował do Paryża. We Francji pracował w UNESCO, zajmując się rozdawaniem poczty. Od około 1953 roku pracował jako doradca prawny, pomagał ocalonym z Zagłady kompletować dokumenty w celu uzyskania odszkodowania z Republiki Federalnej Niemiec. Według innych źródeł pracował jako prawnik.
Zmarł 25 sierpnia 1983 roku w szpitalu św. Józefa w Paryżu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci I LO im. Ziemi Kujawskiej we Włocławku Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Montpellier Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Funkcjonariusze Żydowskiej Służby Porządkowej Kategoria:Ludzie związani z Garwolinem Kategoria:Ludzie związani z