Odzew i reakcje mały|Zooey Deschanel (na zdjęciu w 2012 r.), która odrzuciła stosowanie do niej pojęcia MPDG W wywiadzie udzielonym w czasopiśmie New York na temat swojego filmu Ruby Sparks z 2012 roku, aktorka i scenarzystka Zoe Kazan wyraziła sceptycyzm co do używania określenia Manic Pixie Dream Girl, zauważając, że może ono być redukujące, umniejszające i mizoginistyczne. Nie zgodziła się, że postać grana przez Hepburn w filmie Drapieżne maleństwo jest przykładem MPDG: „Uważam, że wrzucanie do jednego worka wszystkich indywidualnych, oryginalnych, nietuzinkowych kobiet pod tę etykietę oznacza zatarcie wszelkich różnic”.
W grudniu 2012 roku Aisha Harris ze Slate postawiła tezę, że „krytyka MPDG może być częstsza niż sam archetyp”, sugerując, że twórcy filmowi zostali zmuszeni do większej samoświadomości wobec tego typu postaci, a sam trop w dużej mierze zanikł w kinie.
W lipcu 2013 roku Kat Stoeffel z „New York” argumentowała, że termin ten ma swoje zastosowanie, ale czasami jest używany w sposób seksistowski. Zauważyła na przykład, że „został on użyty, w sposób karygodny, wobec Diane Keaton w Annie Hall oraz wobec istniejącej osoby – Zooey Deschanel.