Aleksandr Karłowicz Boszniak (Aleksander Boszniak, ros. Александр Карлович Бошняк, ur. w k. Nierechty, zm. 1831 w Barze) – rosyjski urzędnik, tajny agent i przyrodnik.

Młodość i wczesna kariera Urodził się w rodzinie ziemiańskiej w majątku Jesipowo we wsi k. Nierechty w guberni kostromskiej. Jego ojcem był Karł Iwanowicz Boszniak, oficer, a matką Nadieżda Aleksandrowna Aże. Jego rodzina miała pochodzenie bałkańskie. W 1793 roku dostał się do konnego pułku lejbgwardii, gdzie uzyskał stopień wachmistrza i poznał Iwana de Witta. W 1799 dostał się do pensji dla szlachciców działającej przy moskiewskim uniwersytecie, gdzie zaprzyjaźnił się z Wasilijem Żukowskim. W 1804 roku został junkrem kolegium ds. zagranicznych w moskiewskim archiwum, od 1807 asesor kolegium w Wiatce, a w 1808 rozpoczął pracę w ministerstwie spraw wewnętrznych w nadzorze manufaktur. W czasie inwazji Napoleona był członkiem konnej policji guberni kostromskiej. Złamawszy nogę, nie brał udziału w walkach. W latach 1816–1820 przewodniczył szlachcie powiatu nieriechckiego w guberni kostromskiej. W tym czasie napisał powieść.