Działalność agenturalna W 1820 roku przeniósł się do otrzymanego w spadku majątku w Kateryniwce w guberni chersońskiej, gdzie został agentem Iwana de Witta. Towarzyszył mu m.in. podczas inspekcji w Odessie, gdzie de Witt spotykał się ze swoją oficjalną kochanką i tajną agentką Karoliną Sobańską. Sobańska, wdając się w romanse z zesłańcami do kolonizowanej przez imperium Odessy, pozyskiwała informacje dla tajnej policji. W okresie agenturalnej działalności Boszniaka byli to poeci postrzegani przez aparat państwowy jako podejrzani: początkowo Aleksandr Puszkin, później Adam Mickiewicz. Jedną z okazji do szpiegowania była inspekcja, którą prowadził de Witt na Krymie, przy okazji której Sobańska z rodziną i przyjaciółmi, w tym Mickiewiczem, odbyli wyprawę krajoznawczą, której efektem stał się tom „Sonety krymskie”. W ten sposób Boszniak stał się jednym z towarzyszy podróży, którym Mickiewicz zadedykował sonety. Puszkin i Mickiewicz sympatyzowali z dekabrystami, ale nie ma dowodów na to, aby uzyskane w tym czasie przez Sobańską i Boszniaka informacje im zaszkodziły. W 1825 roku Boszniak sam wstąpił do Towarzystwa Południowego – grupy dekabrystów, szpiegując jego działaczy – i , przeciwko którym złożył zeznania w 1826 roku. Oprócz przyznania pensji, został nagrodzony orderem Św. Anny II Klasy z brylantami.