Stanisław Kucharski, ps. Bard, Braun (ur. 18 września 1891 w Warszawie, zm. 20 lub 21 czerwca 1940 w Palmirach) – major Wojska Polskiego, inżynier chemik, oficer Oddziału II Sztabu Głównego, działacz niepodległościowy, urzędnik państwowy, naczelnik Wydziału Bezpieczeństwa MSW, uczestnik I wojny światowej, ofiara zbrodni w Palmirach.

Życie Młodość, edukacja i działalność niepodległościowa

Urodził się w rodzinie Antoniego i Franciszki z Kurowskich.

W 1902 rozpoczął naukę w rosyjskojęzycznym gimnazjum realnym w Warszawie, w którym uczył się do strajków szkolnych w 1905. Za udział w protestach został relegowany ze szkoły i przeniósł się do prywatnej szkoły prowadzonej przez Emiliana Konopczyńskiego. Szkołę ukończył w 1910, zdawszy egzamin maturalny. Ponieważ dyplom nie dawał prawa do studiowania w Imperium Rosyjskim, Kucharski zapisał się na Politechnikę Lwowską, gdzie ukończył semestr chemii fizycznej. W 1911 przeniósł się do Belgii, do Wyższej Szkoły Włókienniczej (L'École Supérieure des Textiles) w Verviers. Na uczelni tej zaliczył dwa lata studiów.