W 1867 wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Felicjanek w Krakowie. W tym samym roku złożyła profesję zakonną i rozpoczęła pracę w prowadzonej przez siostry felicjanki stołówce dla młodzieży. Profesję wieczystą złożyła w 1905. Początkowo pomagała s. Józefie Mikulińskiej, a w 1873 została kierowniczką stołówki. Wydawanie obiadów potrzebującym odbywało się przy furcie klasztornej, a od 1918 w osobnym budynku. Siostra Maria Samuela zauważyła, że wśród osób ubogich zgłaszających się po żywność przybyło „czterech żaków”, wobec czego postanowiła darmowymi posiłkami wspierać także krakowskich studentów. Działalność ta została rozszerzona, dzięki czemu do kuchni trafiały nie tylko produkty spożywcze, ale także książki i odzież. Często sama kwestowała dla ubogich studentów, ale także dla potrzebujących pomocy gimnazjalistów.