Bitwa z konwojem Duisburg (bitwa z konwojem Beta) – atak czterech brytyjskich okrętów z Malty na włoski konwój morski w nocy z 8 na 9 listopada 1941 roku. Konwój nosił nazwę kodową Beta, natomiast znany jest w literaturze jako „Duisburg” od największego statku. Przewoził zaopatrzenie dla włoskiej armii (), kolonistów cywilnych i w Libii włoskiej.
Force K Królewskiej Marynarki Wojennej (Royal Navy) z bazą na Malcie zostały wysłane do ataku na konwój na podstawie informacji uzyskanych z deszyfrowania sygnałów Osi kodowanych przy pomocy Enigmy. Konwój został zniszczony, a niszczyciel „Fulmine” zatopiony, bez strat po stronie brytyjskiej. Niszczyciel „Libeccio” został zatopiony następnego dnia przez brytyjski okręt podwodny HMS „Upholder”, podczas ratowania ocalałych.
Włosi zostali ostro skrytykowani przez niemieckiego attaché morskiego i naciskani, aby przyjąć oficerów łącznikowych w (siedziba ) i na swoich okrętach. Włoskie próby zmniejszenia ryzyka przechwycenia przez siły brytyjskie poprzez wysyłanie statków pojedynczych, w parach i mniejszych konwojach z kilku portów jednocześnie okazały się daremne, ponieważ Brytyjczycy odczytywali włoskie kody morskie;