Brivonesi i Supermarina byli przekonani, że brytyjskie okręty nie będą mogły zaatakować, ponieważ zlekceważyli fakt, że brytyjskie okręty są wyposażone w radar; przygotowali się jedynie na nocne ataki lotnicze.
Force K Force K (pod dowództwem komandora Williama Agnewa) składały się z lekkich krążowników HMS „Aurora” i „Penelope”, każdy z sześcioma działami kalibru 152 mm w podwójnych wieżach i dwiema potrójnymi wyrzutniami torped kalibru 533 mm. Niszczyciele HMS „Lance” i „Lively” z Force H, uzbrojone w osiem dział kalibru 102 mm każdy i dwie poczwórne wyrzutnie torped kalibru 533 mm, dołączyły do Force K na Malcie. Wszystkie okręty, przeznaczone do walk nocnych, zostały wyposażone w radary, a krążowniki miały nowe reflektory o poprawionych parametrach.
7–8 listopada Konwój Duisburg (BETA) był 51. wspólną niemiecko-włoską operacją konwojową od 8 lutego. Jednostki wypłynęły z Neapolu 7 listopada, a Force K wypłynęła następnego dnia, poinformowana dzięki brytyjskim sukcesom w deszyfrowaniu włoskich sygnałów dotyczących ruchów statków Osi na Morzu Śródziemnym. Dzięki odszyfrowanym depeszom z Enigmy, bombowiec rozpoznawczy Martin Maryland z 69.