Konwój Duisburg (BETA) Konwój składał się z dwóch niemieckich statków: SS „Duisburg” o pojemności rejestrowej brutto (BRT) 7889 i SS „San Marco” o pojemności rejestrowej brutto 3113 BRT oraz włoskich MV „Maria” (6339 BRT), SS „Sagitta” (5153 BRT) i MV „Rina Corrado” (5180 BRT), przewożących 389 pojazdów, 1589 ton amunicji i 13 290 ton różnego zapatrzenia dla sił włoskich i niemieckich w Libii. Tankowce „Conte di Misurata” (7599 BRT) i „Minatitlan” (5014 BRT) przewoziły 17281 ton paliwa. Zorganizowano silną eskortę dla konwoju, aby zapewnić osłonę przed Force K. Składała się z eskorty bliskiej, sześciu niszczycieli pod dowództwem kmdra Ugo Biscaniego, i eskorty dalekiej, z dwóch ciężkich krążowników i czterech niszczycieli, pod komendą kontradmirała Bruno Brinovesiego.

Konwój skierowano na wschód od Malty, ponieważ lotniska w Libii znajdowały się pod okupacją państw Osi, a nie jak zwykle na zachód i wzdłuż wybrzeża Tunezji. Prędkość konwoju wynosiła 9 w., a daleka eskorta musiała płynąć zygzakiem z prędkością 16 w.