Według Hössa, Heinrich Himmler, szef SS, chciał przyspieszyć deportacje.
Do 9 lipca 1944 roku, według komendanta węgierskiej żandarmerii László Ferenczego, deportowano 434 351 Żydów w 147 pociągach. Według Edmunda Veesenmayera, pełnomocnika Rzeszy na Węgrzech, liczba ta wynosiła 437 402 osoby. Około 320 tys.-330 tys. zginęło w komorach gazowychW. Felczak, Historia Węgier, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź 1983, s. 356–357., co oznaczało, że około 80% deportowanych zostało zagazowanych natychmiast po przybyciu. Ponieważ krematoria nie były w stanie pomieścić takiej liczby zwłok, kopano doły, w których palono ciała. Po wojnie odnaleziono zdjęcia wykonane w Auschwitz, przedstawiające przybycie węgierskich Żydów do obozu.
Selekcja Te 20% Żydów, którzy nie zostali uśmierceni natychmiast, było wykorzystywanych jako niewolnicza siła robocza lub do eksperymentów pseudomedycznych. 22 maja i ponownie 29 maja po selekcji zachowano przy życiu 2000 osób. 28 maja 963 osoby przeniesiono z Auschwitz I do Mauthausen, a 5 czerwca 2000 osób wysłano do Buchenwaldu. Następnego dnia węgierscy więźniowie z numerami serii A zostali przeniesieni do Auschwitz III, obozu pracy dla IG Farben, a kolejne 2000 osób wysłano tego dnia i 13 czerwca do Mauthausen.