Masowe wywózki mały|lewo|Żydzi węgierscy przybywający do Auschwitz Masowe wywózki Żydów do Auschwitz-Birkenau, organizowane przez Eichmanna i realizowane przy współudziale węgierskiej żandarmerii, zaczęły się 14 maja 1944 r. Pierwsze trzy pociągi, każdy składający się z 40–50 wagonów, dotarły do Auschwitz 16 maja. Po rozładowaniu dobytku deportowanych ustawiono w rzędy po pięć osób, a następnie prowadzono do krematoriów. Według Danuty Czech, od tej nocy dym unosił się z kominów krematoriów. W pierwszej kolejności deportowano Żydów mieszkających na węgierskiej prowincji, osadzeni bezpośrednio przed wywózką w obozach lub zamkniętych strefach.

Od 3 czerwca ogrodzenie elektryczne w Auschwitz-Birkenau było włączone w ciągu dnia, a nie tylko w nocy, z powodu prób ucieczki Żydów węgierskich. Obozowy ruch oporu w Auschwitz doniósł 15 lipca, że po 13 czerwca nastąpiła kilkudniowa przerwa w transportach i że między 16 a 13 czerwca do obozu przybyło, w 113 pociągach, ponad 300 000 Żydów z Węgier. Jak zeznawał na swoim procesie Rudolf Höss, obóz nie był przygotowany na przyjazd takiej liczby więźniów i musiał on udać się do Budapesztu, aby zreorganizować transporty, tak aby dwa lub trzy pociągi kursowały naprzemiennie. W sumie miało być użytych 111 pociągów.