Zażartka tarczak (Nabis lineatus) – gatunek pluskwiaka z podrzędu różnoskrzydłych, rodziny zażartkowatych i podrodziny Nabinae. Zamieszkuje palearktyczną Eurazję od Wysp Brytyjskich po Ałtaj. Silnie wilgociolubny.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1851 roku przez Andersa Gustafa Dahlboma pod nazwą Nabis lineatus. Jako miejsce typowe wskazano szwedzki Gotland. W 1968 roku Izjasław Kerżner wyznaczył go gatunkiem typowym nowego rodzaju Limnonabis, któremu Pál Benedek w 1969 roku obniżył rangę do podrodzaju w obrębie rodzaju Dolichonabis. W 1981 roku Kerżner przeniósł go do rodzaju Nabicula, a w 1988 do rodzaju Nabis, tym niemniej jeszcze później część autorów traktowała Limnonabis jako osobny rodzaj.
Morfologia Pluskwiak o ciele długości od 9,5 do 12 mm. Zarys ciała jest wydłużony, wąski, o równoległych bokach, a odnóża długie i cienkie. Ubarwienie jest jasnożółtawe, z wierzchu z pojedynczym wąskim, brunatnym pasem podłużnym biegnącym przez głowę, przedplecze i tarczkę oraz z trzema wąskimi, brunatnymi paskami podłużnymi na odwłoku.
Głowa ma część przedoczną dwukrotnie dłuższą od rozstawu oczu, a skronie o zewnętrznych krawędziach rozbiegających się ku tyłowi.