Tarczka ma półokrągłe rejony błyszczącego oskórka w kątach bocznych. Dominują formy krótkoskrzydłe. Ich półpokrywy są tak długie jak przedplecze, dochodzące tylko do trzeciego tergitu odwłoka, o niewyodrębnionej międzykrywce, słabo widocznej zakrywce i poprzecznie ściętym szczycie. Formy długoskrzydłe mają wyodrębnione, brunatne międzykrywki i rozjaśnione zewnętrzne części przykrywek, ale nawet u nich ostatnie tergity odwłoka pozostają niezasłonięte przez półpokrywy. Odnóża są jasne ze słabo zaznaczonym kropkowaniem i paskowaniem.
Listewki brzeżne odwłoka są węższe niż uda ostatniej pary odnóży, od spodu wygraniczone bruzdami i nie są ku górze podniesione. Na sternitach nie występują połyskujące się kropki.
Ekologia i występowanie thumb|160px|left|Imago w naturalnym środowisku, widok z boku Owad głównie nizinny. Zamieszkuje stanowiska silnie wilgotne i podmokłe. Żyje na mokradłach, bagnach, torfowiskach, słonawiskach, nadmorskich i śródlądowych trzcinowiskach, wilgotnych łąkach i polanach, pobrzeżach zbiorników wodnych i skrajach leśnych duktów. Bytuje przy gruncie, jak i wysoko na takich roślinach jak trawy, sity, turzyce, trzęślice, trzciny, wełnianki i manny.