Dwór w Piaskach Wielkich (także: Pałac w Piaskach Wielkich) – zabytkowa rezydencja ziemiańska o cechach pałacowych, położona w Piaskach Wielkich w Krakowie.

W rejestrze zabytków nieruchomych pod numerem A-628 z dnia 22 listopada 1982 roku.

Historia Zabudowania folwarczne na miejscu obecnego założenia dworskiego istniały już prawdopodobnie w XV wieku. Pierwszym znanym właścicielem majątku był Jan Chrzciciel Starowieyski herbu Biberstein, burgrabia krakowski i starosta barwałdzki, który pod koniec XVIII wieku nabył dobra wraz z istniejącym tam drewnianym dworem. Nowy właściciel przekształcił posiadłość w rozległy kompleks mieszkalno-reprezentacyjno-gospodarczy, wznosząc murowany dwór otoczony parkiem krajobrazowym. Część gospodarcza obejmowała wozownię, browar, piekarnię, spichlerz, stajnie i budynek o detalach neogotyckich.

W latach 30. XIX wieku prawnuk fundatora, Jan Nepomucen Starowieyski, nadał rezydencji formę późnobarokowego pałacu. Po jego śmierci w 1897 roku majątek stopniowo podupadał i wielokrotnie zmieniał właścicieli. Do kolejnych posiadaczy należeli m.in.