dr Ludwik Herz, hrabina Cezaryna Aleksandrowicz oraz Zygmunt Borzemski, którzy wprowadzali modyfikacje pod koniec XIX i na początku XX wieku.

W dwudziestoleciu międzywojennym właścicielem został Wojciech Marchwicki – prawnik, przedsiębiorca i Honorowy Konsul Królestwa Węgier w Małopolsce. Był on także działaczem społecznym i filantropem, fundatorem witraża w miejscowym kościele. W 1928 roku w pałacowych wnętrzach oraz w parku nakręcono niemy film Dzikuska w reżyserii Henryka Szaro. W czasie II wojny światowej, kiedy Marchwicki został aresztowany, zmuszono go do sprzedaży majątku.

Po 1944 roku obiekt został znacjonalizowany i przeznaczony na cele administracyjne – mieścił się tu posterunek Milicji Obywatelskiej, a następnie Milicyjna Izba Zatrzymań Dziecka. W tym okresie wnętrza uległy dewastacji, natomiast wyposażenie uległo rozproszeniu.

W 1992 roku rezydencja została zwrócona spadkobiercom. Przez pewien czas funkcjonowała jako dom gościnny pod nazwą „Dwór Staropolski”.