Do redakcji gazety zatrudniono rosyjskich redaktorów znających radziecki rynek prasowy i mentalność docelowych odbiorców.
Fałszywa „Prawda” zawierała nie tylko teksty, ale także zdjęcia, mapy, karykatury i teksty piosenek. Relacjonowała bieżące wydarzenia wojenne – głównie w formie streszczeń raportów Oberkommando der Wehrmacht (OKW) – a także wybrane wydarzenia zagraniczne oraz rzekome wygody życia w Niemczech. Wiele artykułów atakowało radzieckie elity przywódcze, a także Żydów i ich kulturę. Często wzywała żołnierzy i cywilów do dobrowolnej współpracy z „niemieckimi wyzwolicielami”. Teksty były celowo proste i chwytliwe, „aby były zrozumiałe nawet dla najzwyklejszych robotników i chłopów”.
Obszar dystrybucji gazety obejmował większą część Grupy Armii Północ, Komisariat Rzeszy Wschód oraz mniejsze części Białorusi i Łotwy. Gazeta była zazwyczaj dystrybuowana bezpłatnie przez jednostki wojskowe, a później częściowo przez cywilną firmę kolporterską. Specjalny nakład do 12 000 egzemplarzy był przeznaczony dla obozów jenieckich. Z punktu widzenia wydawców gazeta początkowo cieszyła się dużym powodzeniem. Ukazywała się co tydzień i w grudniu 1941 roku osiągnęła nakład ponad 257 000 egzemplarzy.