Tajne raporty Wydziału Propagandy wskazywały, że nawet rolnicy mieszkający daleko, przybywali do najbliższego punktu kolportażu, aby otrzymać gazetę. Wkrótce pojawiły się plany wydawania gazety kilka razy w tygodniu, a nawet codziennie – ale plany te nie powiodły się z powodu braku materiałów i przeciążonych kanałów dystrybucji.
Od późnego lata 1942 roku można było zauważyć spadek zainteresowania fałszywą „Prawdą” i jej nakładu. Jednym z powodów była rosnąca aktywność radzieckich partyzantów; gazety często nie mogły być rozpowszechniane bez przeszkód. Co ważniejsze, coraz bardziej rażące były sprzeczności między tekstami propagandowymi a rzeczywistością – brutalną polityką wschodnią narodowych socjalistów i wojną na wyniszczenie Wehrmachtu w Związku Radzieckim. Chociaż redaktorzy nadal uważali gazetę za najskuteczniejsze narzędzie propagandy, jej publikacja, o ile wiadomo, została przerwana na przełomie 1942/1943 roku.