Włodzimierz Ochab (ur. 10 kwietnia 1900 w Nehrybce, zm. 1940 w Kalininie) – polski duchowny prawosławny, kapelan więzienny, ofiara zbrodni katyńskiej, święty męczennik Cerkwi prawosławnej.

Życiorys Urodził się w Nehrybce koło Przemyśla jako syn Piotra. Uczęszczał do Gimnazjum Państwowego w Przemyślu, które ukończył w 1922 roku, po czym odbył służbę wojskową, zakończoną w 1927 roku przejściem do rezerwy w stopniu kaprala. Wówczas Włodzimierz Ochab zajął się prowadzeniem gospodarstwa we wsi Pikulice. W tym czasie przyłączył się do ruchu ludności łemkowskiej, powracających do prawosławia jako wiary przodków.

W latach 1928-1931 był słuchaczem Studium Teologii Prawosławnej na Uniwersytecie Warszawskim, które ukończył, lecz nie złożył pracy magisterskiej ze względu na sytuację finansową. 1 lutego 1931 r. otrzymał święcenia diakońskie, a 22 marca tego samego roku został wyświęcony na księdza. Niedługo później pełnił krótkoterminową posługę w parafiach w Miliku i Andrzejówce, a od maja 1931 r. objął obowiązki duszpasterza w Miliku.