Władze II Rzeczypospolitej uznały, że formacja ta może być przydatna w koncepcjach obronnych i zaczęły organizować w całym kraju oddziały krakusów na zasadzie Przysposobienia Wojskowego Konnego (krakusów).
1 października 1932 roku Państwowy Urząd WFiPW wprowadził do realizacji Instrukcję Nr 9 "Organizacja Przysposobienia Wojskowego Konnego " II. Paragraf 1 instrukcji podawał nazwę tej formacji, której to nadano miano Krakusi. 13 kwietnia 1937 roku minister spraw wojskowych mianował gen. bryg. Sergiusza Zahorskiego generałem do zleceń do spraw PWK.
Formacja uzbrojona była w karabinki francuskie, szable i lance przechowywane na co dzień na posterunkach Policji Państwowej, w jednostkach WP lub Obrony Narodowej. Na ich umundurowanie polowe składały się sukienne bądź drelichowe bluzy wojskowe wzorów kawaleryjskich z naszytymi na kołnierzach proporczykami kroju kawaleryjskiego, barwy szkarłatnej z granatowym trójkątem. Takie same proporczyki pojawiły się na lancach krakusów. Umundurowanie uzupełniała rogatywka z czerwonym, a nie jak do tej pory granatowym, otokiem oraz orłem wzoru przyjętego dla Przysposobienia Wojskowego.