Pod koniec lipca 1941 roku wstąpiła do Związku Walki Zbrojnej, przyjmując pseudonim „Bronka”. Jako żołnierz ZWZ-AK sprawowała funkcję szefa Wojskowej Służby Kobiet w Sztabie Obwodu Białystok-Miasto, następnie została przeniesiona do pracy w Sztabie Obszaru ZWZ Nr 2 Białystok, gdzie sprawowała funkcję kwatermistrza i skarbnika. Poprzez Polski Czerwony Krzyż zbierała pieniądze dla ofiar wojny i więźniów. W jej mieszkaniu mieścił się jeden z punktów kontaktowych Szefa Sztabu Obszaru Armii Krajowej.
12 marca 1942 roku została aresztowana przez gestapo. W sierpniu lub we wrześniu 1942 roku trafiła do więzienia Urzędu Komendanta Policji i Służby Bezpieczeństwa w Białymstoku przy ul. Mikołaja Kopernika, gdzie pomagała w akcji opanowania epidemii tyfusu plamistego. Podczas pracy sama uległa zakażeniu.
Po wyzdrowieniu 26 kwietnia 1943 roku została przewieziona do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, gdzie otrzymała numer 43114. Skierowano ją do pracy w izbie przyjęć w blokach nr 18 i 24. Przyczyniła się do utworzenia w obozie oddzielnego baraku szpitalnego dla chorych dzieci.