Opactwo w Seckau () – opactwo benedyktynów (dawniej kanoników regularnych) znajdujące się w austriackiej gminie Seckau. Romański kościół klasztorny jest zarazem konkatedrą diecezji Grazu-Seckau.

Historia Klasztor został założony w 1140 roku przez Adalrama von Waldecka, prawdopodobnie za namową abpa , jako klasztor kanoników regularnych. Siedzibą placówki zostało miasto Knittelfeld, lecz już w 1143 roku przeniesiono ją do Seckau. W tym samym roku rozpoczęto budowę kościoła klasztornego, który konsekrował 16 września 1164 bp .

W 1218 papież Honoriusz III erygował diecezję Seckau, która stała się sufraganią archidiecezji Salzburga. Kościół klasztorny przystosowano do pełnienia funkcji katedry i rozbudowano go o kryptę. W 1259 klasztor został zniszczony przez pożar, spłonął również drewniany strop katedry. W XIV wieku opactwo stało się celem pielgrzymek za sprawą przechowywanego tu wizerunku Matki Bożej w formie . Kompleks ocalał podczas najazdów tureckich z lat 1460–1480. W latach 1625–1628 wzniesiono renesansowe krużganki.