29 lipca 1990 doszło do masakry w kościele luterańskim świętego Piotra w Monrovii, w której żołnierze AFL zabili ok. 600 cywilów Gio i Mano. Wydarzenie to stało się bezpośrednią przyczyną zagranicznej interwencji w Liberii. W sierpniu 1990 odbył się szczyt Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS) w Bandżulu, na którym podjęto decyzję o utworzeniu, pod nigeryjskim dowództwem, sił pokojowych pod nazwą Grupa Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej do spraw Monitorowania Zawieszenia Broni (ang. Economic Community of West African States Monitoring Group – ECOMOG). Poza Nigerią, która zapewniła ok. 75% kontyngentu, w skład ECOMOG weszli żołnierze m.in. z Gambii, Ghany, Gwinei i Sierra Leone. Oficjalnym celem ECOMOG było zapewnienie zawieszenia broni, ustanowienie rządu tymczasowego, zapobieżenie czystkom etnicznym, ewakuacja obcokrajowców, faktycznym – niedopuszczenie do zwycięstwa Charlesa Taylora i ochrona interesów Nigerii. 24 sierpnia 1990 siły ECOMOG w liczbie ok. 3 tys. wylądowały we Freeport – portowej dzielnicy Monrovii. Szczyt liczebności ECOMOG wyniósł 16 tys. w 1993.