Prześladowania społeczności Gio i Mano rozpoczęły się także w Monrovii.
Wzmocniony liczebnie NPFL rozpoczął natarcie w głąb hrabstwa Grand Gedeh, podczas którego rebelianci rozpoczęli czystki etniczne wobec ludów Krahn i Mandinka (Mandinkowie mieli bliskie związki z reżimem Doego, byli też uważani przez pozostałe grupy etniczne za bogatszych oraz za grupę napływową). Ofensywa NPFL robiła szybkie postępy, w marcu 1990 siły Taylora opanowały całe hrabstwo Nimba, w maju doszły do wybrzeża i zdobyły Buchanan – ważny port. W maju siły NPFL zajęły Gbarngę, stolicę hrabstwa Bong, w której Taylor ustanowił swoją główną siedzibę. W lipcu 1990 NPFL rozpoczął oblężenie Monrovii. Siły Taylora wdarły się do hrabstwa Lofa i wymordowały ok. 500 Mandinków w Bakedu.
Interwencja ECOWAS Sukcesy Taylora i potencjalny wzrost wpływów Libii, Wybrzeża Kości Słoniowej oraz Burkiny Faso w Afryce Zachodniej budziły niepokój prezydenta Nigerii Ibrahima Babangidy. Babangida utrzymywał bliskie stosunki dyplomatyczne z Doem, a Nigeria podjęła w Liberii znaczące inwestycje, m.in. w liberyjski przemysł wydobywczy i naftowy.
thumb| Kościół św. Piotra w Monrovii, w którym doszło do masakry w 1990