Ważnym elementem regulacji było także uwzględnienie potrzeb lokalnych społeczności. Scalenia wiązały się często z przebudową sieci dróg polnych, melioracji czy granic sołectw, a więc miały znaczenie nie tylko dla pojedynczych gospodarstw, lecz również dla ogólnego rozwoju wsi. Ustawa z 1968 r. zakładała więc, że prace te będą częścią szerszej polityki państwa, nastawionej na unowocześnianie rolnictwa i podnoszenie jego wydajności.

Ustawa o scalaniu i wymianie gruntów z 1982 r. Podstawowym celem ustawy z 1982 r. było stworzenie ram prawnych dla działań zmierzających do racjonalizacji rozłogu gruntów rolnych i leśnychUstawa z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów. Dz. U 1982 nr 11, poz. 80.. Zakładano, że dzięki scaleniu możliwe będzie ukształtowanie działek większych, zwartych i lepiej dostosowanych do wymagań współczesnej uprawy, a także uporządkowanie stosunków własnościowych i użytkowych. Ustawa zakładała, że procesy te przyczynią się do poprawy dostępności gruntów poprzez wytyczenie nowej sieci dróg dojazdowych, a także stworzy podstawę do realizacji inwestycji związanych z ochroną gleb, gospodarką wodną i rozwojem infrastruktury wiejskiej.