Becker chciał zrobić film "z epoki". "Chciałem, aby moi aktorzy zachowywali się tak, jakby żyli w tym czasie" – wyjaśniał – "nie tak, jakby nosili kostiumy". Jak pisał po latach jeden z krytyków: "w pełni mu się to udało. [...] jego rekonstrukcja przełomu wieków w Paryżu jest pięknie szczegółowa i dokładna, a w nim jego obsada porusza się, mówi i zachowuje się jak w ich rodzimym środowisku".
Po latach Obecnie dzieło Beckera, w kilkadziesiąt lat po premierze film ciągle wzbudza zachwyt krytyków. W 2022 roku, w 70-tą rocznicę premiery brytyjski The Guardian wymieniał dokładnie te same zalety filmu co krytycy przed laty – "klasyka nie do pominięcia". W rankingu popularnego, filmowego serwisu internetowego Rotten Tomatoes obraz posiada obecnie (2025) najwyższą, 100-procentową pozytywną ocenę "czerwonych pomidorów".
W 1986 roku we Francji ukazał się znaczek pocztowy w serii poświęconej wybitnym francuskim reżyserom filmowym, dedykowany Beckerowi i jego filmowi z podobizną Simone Signoret.