Archeologia dzieciństwa – studia nad kategoriami dziecka i dzieciństwa w archeologii (ang. archaeology of childhood, archaeology of children). Archeologiczne badania nad dziećmi i dzieciństwem rozszerzają archeologię społeczną: ujawnienie obecności i aktywnej roli dzieci zmienia obrazy przeszłości, ukazując dzieciństwo jako kategorię historyczną i zróżnicowaną kulturowo.
Historia Archeologia dzieciństwa wyodrębnioniła się w ostatniej dekadzie XX wieku, głównie w anglosaskiej i skandynawskiej archeologiiSofaer-Derevenski 1994; 1997; 1997a; 2000; 2004; Moore, Scott 1997; Crawford 1999; Scott 1992; 1999; Kamp 2001; Baxter 2005; 2008; Wileman 2005; Lally, Moore 2011.. Początkowo zainicjowana w ramach studiów nad płcią kulturową w przeszłości (gender archaeology), stanowi odmienną perspektywę wobec dotychczasowego, implicite androgenicznego modelu postrzegania przeszłości i uprawiania archeologiiSofaer-Derevenski 1994; 1997; Lillehammer 2000, 17; Gilchrist 2003..
Geneza i konteksty teoretyczne Archeologia dzieciństwa została powiązana z nurtem gender archaeology;