Skup zwierząt rzeźnych odbywał się w oparciu o umowy kontraktacyjne, które były zawierane z państwowymi gospodarstwami rolnymi, spółdzielniami produkcyjnymi i ich członkami, kółkami rolniczymi, innymi jednostkami gospodarki uspołecznionej, prowadzącymi gospodarstwa rolne oraz z indywidualnymi rolnikami i producentami bezrolnymi.
Cechą charakterystyczna wszystkich uchwał było, że wprowadzały w sposób odgórny a nie lokalny ceny produktów rolnych, jednolite dla całego kraju a ponadto szczegółowo określały wymagania i standardy stawianie skupowanym surowcom. Nie brano pod uwagę zróżnicowań terytorialnych, glebowych, strukturalnych czy agrotechnicznych.
Zasady kontraktacji z 1978 r. Uchwała Rady Ministrów z 1978 r. wprowadzała jednolite ramy prawne dla wszystkich rodzajów umów kontraktacyjnych, co miało znaczenie zwłaszcza w sytuacji narastających trudności gospodarczych drugiej połowy lat siedemdziesiątychUchwała nr 124 Rady Ministrów z dnia 23 sierpnia 1978 r. w sprawie ogólnych zasad kontraktacji produktów rolnych. M. P. 1978 nr 27 poz. 97. Dokument regulował m.in. obowiązki obu stron kontraktu, tryb jego zawierania oraz zasady rozliczeń.