Bitwa nad Canal du Nord – starcie zbrojne stoczone w ramach ofensywy stu dni pod koniec I wojny światowej. Bitwa miała miejsce w regionie Nord-Pas-de-Calais w północnej Francji, wzdłuż nieukończonego odcinka Canal du Nord i na obrzeżach Cambrai, między 27 września a 1 października 1918 roku. Aby uniemożliwić Niemcom wysłanie posiłków przeciwko atakowi w jednym miejscu, atak wzdłuż Canal du Nord był częścią serii alianckich ofensyw na całym froncie zachodnim. Atak rozpoczął się dzień po rozpoczęciu ofensywy w Meuse-Argonne, dzień przed ofensywą we Flandrii i dwa dni przed bitwą nad St. Quentin Canal.

Atak miał miejsce wzdłuż granicy między sektorami brytyjskich 5. i 3 Armii, które miały kontynuować natarcie rozpoczęte bitwą o linię Drocourt-Quéant, bitwą pod Havrincourt i bitwą pod Epehy. 1 Armia miała poprowadzić forsowanie Canal du Nord i zabezpieczyć północną flankę 3 Armii, podczas gdy obie armie zbliżały się do Cambrai. 3 Armia miała również zdobyć Kanał Skaldy, aby wesprzeć 4 Armię w bitwie nad St. Quentin Canal.