IBM Enhanced Keyboard.
thumb|left|Klasyczny Model M (układ ISO, język hiszpański) W 1993 r., po wyodrębnieniu Lexmarka, IBM przekazał produkcję klawiatur do tej spółki; po 1996 r. kontynuował ją Unicomp, który nabył patenty i narzędzia. IBM w fabryce w Szkocji produkował Model M do 1999 r.
Eliminacja drgań styków (debouncing) thumb|Zrzut z oscyloskopu: odbicie styków generuje serię przełączeń zanim sygnał się ustabilizuje Po wciśnięciu klawisz wielokrotnie „odbija” o styki, zanim sygnał się ustabilizuje, a po puszczeniu – podobnie. Choć zjawisko trwa bardzo krótko, może wygenerować wiele impulsów. Procesor klawiatury dokonuje więc „debounce’u” – uśrednia sygnał w czasie, generując jeden „potwierdzony” impuls. Wczesne klawiatury membranowe miały z tego powodu niższą szybkość pisania; problem był widoczny np. w ZX81.
Nakładki na klawisze (keycapy) Nakładki stosuje się w klawiaturach pełnoskokowych. Współcześnie nadruk bywa powierzchniowy, ale spotyka się też techniki dwuwtrysku, laserowego, sublimacji barwnika czy grawerunku, a także przezroczyste kapturki z papierową wstawką. Nowszą, rzadką innowacją są klawisze OLED – małe wyświetlacze OLED pod keycapem (np.