Następnie wyróżnia wróżki pochodzące z innych światów, często nocne, jak białe damy, banshee i . Pozostają wróżki wodne, roślinne oraz powietrzne, związane ze snem, jak , Morgana i Pani Jeziora. Choć widzi wróżki głównie jako kobiece, wspomina także o mężczyznach-wróżkach, o których pisał Paul Sébillot, a których najznamienitszym przedstawicielem jest .
W wierzeniach germańskich, samych w sobie ukształtowanych pod wpływem zapożyczeń z literatury celtyckiej i romańskiej, wyróżnia trzy typy istot nadprzyrodzonych: olbrzymów, krasnoludy i wróżki.
Koncepcja anglosaska Według angielskiej badaczki słowo fairies może opisywać każdą istotę magiczną (konia-wróżkę, łanię-wróżkę itd.), cały „mały lud”, bądź też specyficzny typ istot. Niektóre stworzenia opisywane jako wróżki posiadają zdolność metamorfozy – dotyczy to ludu fok (selkies) i wodnych koni (kelpies). Czarne psy, również zaliczane do „wróżek”, wydają się bardziej stałe w swojej formie.
Nazwa „fairies” obejmuje cały „mały lud” wywodzący się z mitologii celtyckiej, w tym skrzatów,