Była aktywna w irlandzkich staraniach zwalczania pandemii grypy hiszpanki w 1918 roku.

20 listopada 1920 została aresztowana za nielegalny przewóz trzech bojowników i zapasów broni. Po przesłuchaniu w lokalnym więzieniu w Sligo, trafiła do kobiecego więzienia w Armagh. 25 marca 1921 została skazana na 10 lat więzienia i przewieziona do więzienia w Walton. Kilkukrotnie zmieniała miejsce odbywania kary ze względów zdrowotnych. 31 października 1921, z pomocą współwięźniów uciekła z więzienia przy użyciu podrobionego klucza i drabinki linowej. Przebywała w ukryciu do 6 grudnia 1921. Historia jej działań z lat 1916–1921 została spisana w książce autorstwa Annie M. P. Smithson z 1922 roku pt. In time of peril: leaves from the diary of Nurse Linda Kearns from Easter week to Mountjoy 1921. Była przeciwniczką traktatu angielsko-irlandzkiego, który kończył irlandzką wojnę o niepodległość. Jako pielęgniarka bezskutecznie ratowała życie Cathala Brughiego. Na polecenie Éamona de Valery, którego była lojalnym sojusznikiem, odbyła podróż do Stanów Zjednoczonych, gdzie zbierała fundusze na wsparcie sił republikańskich. Podobne podróże odbyła również do Kanady i do Australii.