thumb|Strefa wolna i strefa okupowana Francji thumb|Podział strefy wolnej na okręgi wojskowe Armii Rozejmowej Strefa wolna (), przez Niemców nazywana strefą nieokupowaną () – obszar Państwa Francuskiego utworzony w wyniku rozejmu w Compiègne 22 czerwca 1940, który do listopada 1942 roku był wyłączony spod realnej okupacji wojsk niemieckich. Linia demarkacyjna oddzielała ją od strefy okupowanej.
11 listopada 1942 roku, trzy dni po lądowaniu aliantów w Afryce Północnej podczas operacji Torch, strefa wolna została zajęta przez Niemców i Włochów w ramach operacji Anton. Od tego czasu strefa wolna nazywana była strefą południową (fr. zone sud), a strefa okupowana już od 1940 roku – strefą północną (fr. zone nord).
Geneza strefy wolnej
Porozumienie o zawieszeniu broni z 22 czerwca 1940 roku, będące wynikiem przegranej przez Francję kampanii obronnej, zawarte na polanie Rethondes w lesie Compiègne pomiędzy przedstawicielem III Rzeszy, feldmarszałkiem Wilhelmem Keitlem, a przedstawicielem rządu francuskiego marszałka Philippe’a Pétaina, generałem Charlesem Huntzigerem, stanowiło w artykule 2:
Linia dzieląca terytorium francuskie na dwie strefy przebiegała następująco:
Ta linia dzieląca terytorium francuskie weszła w życie 25 czerwca 1940 roku.