Była to pierwsza nieautoryzowana misja humanitarna, która zbliżyła się na odległość 70 mil morskich od wybrzeża Strefy Gazy od czasu wprowadzenia blokady w 2009.
Inicjatywa uzyskała poparcie kilkunastu ministrów spraw zagranicznych, włoskich polityków i partii politycznych, posłów z Hiszpanii i Portugalii, prezydenta Kolumbii Gustava Petro oraz specjalnej sprawozdawczyni ONZ ds. okupowanych terytoriów palestyńskich Franceski Albanese. Z kolei izraelski minister bezpieczeństwa narodowego Itamar Ben-Gvir stwierdził, że uczestnicy powinni zostać osadzeni w więzieniu jako terroryści, a izraelskie ministerstwo spraw zagranicznych zapowiedziało, że powstrzyma flotę. W odpowiedzi na ataki na flotę włoskie ministerstwo obrony wysłało okręty włoskiej marynarki wojennej, aby pomóc flocie, a premier Hiszpanii Pedro Sánchez wysłał okręt hiszpańskiej marynarki wojennej na wypadek akcji ratunkowej. Gdy flota zbliżyła się do Gazy, okręty marynarki wojennej wycofały się, a Ministerstwo Obrony Narodowej Turcji potwierdziło, że w razie potrzeby będzie nadal czuwać nad bezpieczeństwem floty. Komisja Europejska oświadczyła, że nie popiera wysyłania flot z pomocą do Gazy.
Tło historyczne