Był oficerem Wojska Polskiego, jako podporucznik piechoty walczył w kampanii wrześniowej. W okresie II wojny światowej zaangażowany w działalność konspiracyjną pod pseudonimem „Dominik”, był członkiem Chłopskiej Straży „Chłostry” oraz szefem Agencji Informacyjnej Bataliony Chłopskich na powiat Biała Podlaska. Od 1940 do 1944 nauczał w Szkole Powszechnej Nr 3 im. Marii Konopnickiej w Białej Podlaskiej.

W 1944 przystąpił do Stronnictwa Ludowego (lubelskiego), następnie od grudnia 1945 członek Polskiego Stronnictwa Ludowego (mikołajczykowskiego), a od czerwca 1946 Polskiego Stronnictwa Ludowego „Nowe Wyzwolenie”. Zasiadał w Tymczasowym Zarządzie Głównym/Tymczasowej Radzie Naczelnej SL (1944–1945) oraz Radzie Naczelnej PSL „Nowe Wyzwolenie” (1946–1947). W październiku 1944 został pierwszym po wyzwoleniu przewodniczącym Prezydium Miejskiej Rady Narodowej oraz burmistrzem Białej Podlaskiej, zajmował stanowisko do kwietnia 1945. Od 31 grudnia 1944 do końca kadencji członek Krajowej Rady Narodowej z rekomendacji Związku Młodzieży Wiejskiej RP „Wici”.