Obraz szybko zyskał popularność w społeczności badawczej i stał się de facto standardem. Zawierał on zróżnicowane elementy wizualne – ostre detale (np. na kapeluszu), gładkie obszary (skóra), złożone tekstury (włosy, pióra) oraz subtelne cieniowanie – co czyniło go idealnym materiałem do testowania i porównywania różnych algorytmów przetwarzania obrazu. W kolejnych dekadach „Lenna” była powszechnie wykorzystywana w publikacjach naukowych do oceny metod filtracji, detekcji krawędzi, redukcji szumów, segmentacji oraz, przede wszystkim, kompresji, odgrywając istotną rolę w rozwoju standardu JPEG.

Odbiór i wystąpienia publiczne Przez piętnaście lat Forsén nie wiedziała o popularności swojego zdjęcia w świecie nauki. Dowiedziała się o tym dopiero w 1988 roku, gdy skontaktowali się z nią dziennikarze szwedzkiego magazynu komputerowego. Dzięki wszechobecności swojego wizerunku w badaniach, zyskała status ikony w środowisku inżynierów i informatyków. W 1997 roku została zaproszona jako gość honorowy na 50. konferencję Society for Imaging Science and Technology (IS&T). Wystąpiła tam z prezentacją i spotkała się z badaczami. To tam Jeff Seideman, organizator jej wizyty, po raz pierwszy użył wobec niej określenia „pierwsza dama internetu”.