W kwietniu 1934 został przeniesiony do 11 dywizjonu artylerii konnej w Bydgoszczy na stanowisko dowódcy dywizjonu. W grudniu 1935 został przeniesiony do 7 pułku artylerii lekkiej w Częstochowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Od 27 kwietnia do 31 maja 1937 pełnił obowiązki dowódcy pułku. W lutym 1938 został przeniesiony do 21 pułku artylerii lekkiej w Białej na stanowisko dowódcy pułku. Na pułkownika został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 10. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 26 sierpnia 1939, w czasie mobilizacji, objął stanowisko dowódcy artylerii dywizyjnej 21 Dywizji Piechoty Górskiej. Wziął udział w kampanii wrześniowej. 18 września 1939 dostał się do niewoli niemieckiej. Do 18 kwietnia 1945 przebywał w Oflagu VII A Murnau w Bawarii.
Po powrocie do kraju pracował na różnych stanowiskach w służbie cywilnej. Za zasługi bojowe został odznaczony krzyżem Virtuti Militari V klasy, Krzyżem Walecznych i licznymi medalami pamiątkowymi.