W 1904 roku wyjechał do Kanady. Przez pierwsze lata pracował jako wikariusz w parafii Świętego Ducha w Winnipegu – pierwszej polskiej parafii w tym kraju, do której uczęszczali także wierni innych narodowości (m.in. Niemcy, Słowacy i Ukraińcy). W 1909 został proboszczem tej parafiiWojciech Kluj OMI, Pierwsi polscy oblaci i ich zaangażowanie misyjne, Polska Prowincja Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej 1920–2020”, Poznań 2024, s. 41.. W 1917 objął parafię w Beauséjour w Manitobie. Zasiadał również w radzie prowincjalnejJózef Niesłony, dz. cyt., s. 184..
W 1922 roku powrócił do Polski i został mianowany wikariuszem tworzącego się Wikariatu Polskiej Prowincji. W czerwcu 1925 został pierwszym prowincjałem nowo utworzonej prowincji. W okresie jego kadencji powstały m.in. domy zakonne w Lublińcu, Krobi, Obrze, Poznaniu i Kodniu. W 1926 uczestniczył w kapitule generalnej zgromadzenia w Rzymie, podczas której tak opisał sytuację w Polsce: