Kacper Mikulski, właściwie Karol Kacper Mikulski (niem. Kasper Mikulski, ur. 1 stycznia 1840 w Porąbce Uszewskiej, zm. 23 września 1935 w Łomży) – polski duchowny ewangelicki, działacz społeczny i narodowy, pisarz, nauczyciel, pastor parafii luterańskiej w Łomży w latach 1884–1916 i 1918–1930.
Życiorys Duchowny Kacper Mikulski był synem Adama Mikulskiego i Marianny z Suchorabskich. Jego ojciec pełnił obowiązki zakrystiana w parafii rzymskokatolickiej św. Andrzeja w Porąbce Uszewskiej. Nauki pobierał początkowo w szkole powszechnej w Brzesku, a następnie w gimnazjum w Bochni. 30 lipca 1859 roku wstąpił do klasztoru bernardynów w Kalwarii Zebrzydowskiej z zamiarem zostania zakonnikiem. Nowicjat odbywał w Sokalu. Jednocześnie z przygotowaniami do ślubów uzupełniał wykształcenie gimnazjalne we Lwowie. Z pobudek patriotycznych porzucił szkołę i opuścił na pewien czas zakon. Udał się do Królestwa Polskiego. Wziął udział w powstaniu styczniowym. W bitwie pod Miechowem oddział Kacpra Mikulskiego został rozbity. Klęska ta spowodowała, że powrócił do Galicji i ponownie został członkiem zakonu bernardynów. Egzaminy maturalne złożył w Tarnowie. Był słuchaczem w studium teologicznym zakonu bernardynów we Lwowie, a następnie alumnem w seminarium duchownym w Tarnowie. W 1865 roku złożył profesję zakonną.