Pod pseudonimami „Brat Andrzej”, „Andrzej”, „Korczak” działał kolejno w Tajnej Armii Polskiej, Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej, osiągnął rangę podpułkownika rezerwy. Od 1940 do 1944 studiował prawo na tajnych kompletach Uniwersytetu Jagiellońskiego, w maju 1945 formalnie uzyskał magisterium.

Od stycznia zastępca, a od października 1945 naczelnik Wojewódzkiego Wydziału Kultury i Sztuki w Kielcach z rekomendacji Józefa Ozgi-Michalskiego. Został równocześnie organizatorem Zawodowego Związku Literatów i Dziennikarzy i wiceprezesem Kieleckiego Klubu Literackiego. Wstąpił zarazem do Związku Uczestników Walki Zbrojnej o Niepodległość i Demokrację oraz Stronnictwa Ludowego. Od wiosny 1946 do 1947 attaché kulturalny i wicekonsul ambasady RP w Bukareszcie, zajmował się reaktywacją Instytutu Polskiego, odbywał też studia doktoranckie wydziale polityczno-ekonomicznym Uniwersytetu Bukareszteńskiego. Następnie krótko był radcą w Ministerstwie Spraw Zagranicznych i konsulem w placówce w Berlinie, po czym od ok. 1947 kierował placówką w Baden-Baden (francuska strefa okupacyjna) w randze Wydziału Konsularnego RP. Po przenosinach tej placówki z powodu remontu od 1948 do 1951 był konsulem generalnym w Rastatt. Zajmował się przede wszystkim restytucją zagrabionych dóbr kultury.