alt=czultun|mały|Otwarte wejście do czultunu w Niecce Mirador-Calakmul Czultun (maaya t’aan: chultún, l.mn. chultunób) – nazwa, jaką w archeologii Majów oraz archeologii Mezoameryki określa się zbiorczo komory wykute w skale macierzystej, z wejściem poprzez sklepienie, wykonane w postaci wąskiego na szerokość bioder, pionowego tunelu, zamykanego kamiennym korkiem. Przeznaczenie większości z nich pozostaje nadal nieznane.
Różnice w budowie czultunów alt=czultun|mały|Przekrój poprzeczny przez czultun wykorzystywany jako cysterna na wodę Czultuny mogły być zarówno jedno-, jak i wielokomorowe. Te wielokomorowe najczęściej miały jedno wspólne wejście, choć zdarzają się także czultuny w formie jednej komory z kilkoma wejściami. Najstarsze czultuny, pochodzące jeszcze z okresu preklasycznego (2000 p.n.e. – 250 n.e.) były przeważnie wielokomorowe z jednym wspólnym wejściem w postaci centralnego szybu. Jedynie część komór, szczególnie w rejonie , miała izolowane stiukiem lub cementem ściany oraz charakterystyczne lejkowate kołnierze na powierzchni ułatwiające gromadzenie wody. Większość podziemnych komór nie miała żadnej tego rodzaju izolacji.