Pałac Schleißheim () – zabytkowy kompleks pałacowy i ogrodowy położony w Oberschleißheimie, niedaleko Monachium, w Bawarii, w Niemczech.

Rozbudowany kompleks składa się z trzech pałaców oraz rozległego ogrodu barokowego. Uznawany za jedno z najważniejszych dzieł architektury rezydencjonalnej i ogrodowej XVII–XVIII wieku w Bawarii.

Pałac był letnią rezydencją władców Bawarii, rodu Wittelsbachów. Kompleks rozciąga się na osi wschód-zachód, obejmując trzy budynki i ogród barokowy.

Historia Początki rezydencji sięgają końca XVI wieku. W 1597 książę Wilhelm V Wittelsbach nabył majątek Schwaige Schleißheim i w latach 1598–1600 wzniósł tam wiejski dom myśliwski. W 1616 jego syn, książę-elektor Maksymilian I, przekształcił posiadłość w reprezentacyjną rezydencję. W latach 1617–1623 na miejscu dawnego dworu powstał tzw. Stary Pałac (Altes Schloss), zaprojektowany przez Heinricha Schöna starszego. Budowla, utrzymana w duchu wczesnego baroku, pełniła funkcję głównej siedziby elektora podczas pobytów podmonachijskich.