Jouissance (wymawiane [] z fr. jouir – „używać”, „czerpać”, „posiadać”, „rozkoszować się”) – w psychoanalizie Jaques'a Lacana jedno z najbardziej złożonych i fundamentalnych pojęć, znacząco odbiegające od potocznego rozumienia przyjemności czy radości. Choć francuskie jouissance może oznaczać „przyjemność”, niesie również konotację seksualną (np. orgazmu), której brakuje w odpowiednikach w języku polskim i angielskim. Z tego względu termin ten często pozostaje nieprzetłumaczony.
Rozróżnienie między jouissance a przyjemnością Jaques Lacan dokonuje istotnego rozróżnienia między jouissance a plaisir (przyjemnością). Przyjemność, opisana przez Freuda w pracy "Poza zasadą przyjemności" podlega zasadzie homeostazy – aparat psychiczny dąży do redukcji napięcia i utrzymania minimalnego poziomu pobudzenia. Zasada przyjemności pełni zatem funkcję regulacyjną – umożliwia doświadczanie przyjemności jedynie w takim zakresie, który nie zakłóca psychicznej równowagi podmiotu.
Lacan rozwija to ujęcie w Séminaire XVII:
„Wystarczy wyjść od zasady przyjemności, która jest niczym innym jak zasadą najmniejszego napięcia, minimalnego napięcia koniecznego do podtrzymania życia. To dowodzi, że jouissance ją przekracza, a to, co zasada przyjemności utrzymuje, to granica wobec jouissance.”