Przeszkody (antarāya) na ścieżce jogi Sutra 1.30 opisuje dziewięć głównych przeszkód (antarāya), które rozpraszają świadomość: choroba (vyādhi) otępienie (styāna) niezdecydowanie (saṁśaya) gnuśność/nieskupienie (pramāda) lenistwo (ālasya) niepowściągliwość zmysłów (avirati) błędne poznanie (bhrāntidarśana) nieosiągnięcie stopnia skupienia (alabdhabhūmikatva) brak stabilizacji (anavasthitatva)Patańdżali, Jogasutry. Klasyczna joga indyjska, tłum. i komentarz Leon Cyboran, PWN, Warszawa 1986, sutra I.30.. Z tymi przeszkodami związane są też symptomy: cierpienie (duḥkha), złe samopoczucie (daurmanasya), drżenie ciała oraz zaburzenia oddechu. Zalecanym antidotum jest praktyka skupienia na jednym przedmiocie lub zasadzie (ekatattvābhyāsa) oraz oddanie się Bogu (Īśvara-praṇidhāna).
Filozoficzne tło Ontologia: Puruṣa i Prakṛti Podstawą systemu jogi jest dualizm filozofii sāṅkhya, który zakłada istnienie dwóch fundamentalnie różnych zasad rzeczywistości:
Puruṣa – czysta, bierna świadomość; wieczny i niezmienny „widz”.